O nas

Początki rozwoju szkolnictwa podstawowego w Łazach sięgają roku 1907.
W roku tym szkoła znajdowała się w małym, drewnianym budynku przy ulicy Kościuszki.
Posiadała dwie małe izby wybudowane ze składek miejscowych kolejarzy.

W czasie I wojny światowej i po jej zakończeniu dzieci w Łazach przybywało. Uczyły dwie siły nauczycielskie na dwie zmiany w bardzo trudnych warunkach. W związku z tym w roku 1927 uruchomiono przy ulicy Dworcowej w budynku kolejowym szkołę siedmioklasową z 3 izbami. Uczono w obu szkołach na dwie zmiany; jeden i drugi budynek nie odpowiadał wymaganiom nauki, dlatego około roku 1930 powstał projekt wybudowania szkoły obok drewniaka przy ulicy Kościuszki. Szkołę tę oddano do użytku w 1935 roku. Posiadała ona 6 izb lekcyjnych i dwa pomieszczenia dodatkowe. W związku z tym zlikwidowano szkołę kolejową przy ulicy Dworcowej, a w drewniaku uruchomiono przedszkole.

W okresie okupacji hitlerowskiej podczas II wojny światowej dzieci niewiele się uczyły. W szkole zbierały się na parterze po to, by wyruszyć wspólnie z nauczycielem zbierać grzyby, zioła i jagody dla okupanta. Na piętrze uczyły się dzieci niemieckie, które miały oddzielne wejście do budynku. Po wyzwoleniu nauka odbywała się na dwie zmiany w obu budynkach przy ulicy Kościuszki. Dzieci nieustannie przybywało. Nie można ich było pomieścić w posiadanych budynkach. W październiku 1947 roku powstał projekt rozbudowy szkoły i powołany został Komitet Rozbudowy. Władze powiatowe i wojewódzkie ustosunkowały się pozytywnie do wysuniętego wniosku. Miejscowe społeczeństwo przystąpiło do gromadzenia materiału budowlanego, lasowania wapna dostarczonego z Funduszu Odbudowy Szkół. Pod koniec lipca 1948 roku przystąpiono do kopania fundamentów pod nowe skrzydło z czterema izbami lekcyjnymi. Przy budowie pomagały dzieci klas starszych i młodzież. 8 maja 1949 roku nastąpiło oddanie do użytku dobudowanej części szkoły.

Rozbudowana szkoła tylko na kilka lat rozwiązała problem nauki. Środowisko Łaz bezustannie jednak się rozbudowywało. Przybywało ludności, przybywało dzieci. Praca w szkole była coraz trudniejsza. Nauka odbywała się na dwie zmiany w bardzo licznych klasach. Zachodziła więc potrzeba budowy nowej szkoły. Staranie o jej budowę rozpoczął Komitet Rodzicielski w roku 1955 wykonując wstępną dokumentację. W roku 1957 w dziewięciu izbach lekcyjnych uczyło się 728 dzieci podzielonych na 19 oddziałów, a więc nauka odbywała się na trzy zmiany.

Od 1955 do 1958 roku trwały prace nad opracowaniem dokumentacji pod budowę piętnastoizbowej szkoły podstawowej. Wreszcie 20 marca 1958 roku nastąpiło przekazanie placu pod budowę szkoły Wojewódzkiemu Przedsiębiorstwu Budownictwa Terenowego w Myszkowie. Prace nie zostały jednak rozpoczęte, co pociągnęło za sobą cały szereg interwencji ze strony kierownictwa szkoły, Władz Gromadzkiej Rady Narodowej i Powiatowej Rady Narodowej. Interwencje te przyniosły rezultat. 20.VI.1958 roku wykonawca przystąpił do kopania fundamentów. Ze względu na trudne warunki geologiczne prace postępowały bardzo powoli naprzód. W dniu 19.X.1958 roku nastąpiło uroczyste zalewanie kamienia węgielnego w obecności miejscowych władz terenowych, Komitetu Rodzicielskiego, grona nauczycielskiego i dzieci szkolnych. 

Prace przy budowie trwały do końca 1958 roku i zostały przerwane na okres zimowy. Wznowienie robót nastąpiło wiosną 1959 roku. Budowa postępowała bardzo powoli naprzód ze względu na małą liczbę zatrudnionych pracowników.
Budynek doprowadzono został do stropu II piętra i prace przerwano na okres zimowy 1959/60 roku. Dalszy ciąg prac prowadzony był w roku 1960. Doprowadzono budynek do stanu surowego i przystąpiono do wykonywania kanalizacji, montażu centralnego ogrzewania, tynkowania budynku wewnątrz i zewnątrz.

W tym czasie warunki nauki w starej szkole stały się jeszcze uciążliwsze. Dzieci było ponad 900; nauka odbywała się na trzy zmiany mimo wykorzystania dwóch izb w drewniaku i trwała do godziny 19 wieczorem. Przy budowie chętnie pomagały dzieci szkolne, które przepracowały około 4 tysięcy godzin. Pomagali również rodzice i zakłady pracy, szczególnie przy pracach wykończeniowych trwających w roku 1961. Prace wykończeniowe posuwały się bardzo opieszale, a warunki nauki w szkole stawały się z każdą chwilą gorsze. Nastąpił cały szereg interwencji ze strony kierownictwa szkoły o przyspieszenie robót wykończeniowych. Przyczyniło się to do uruchomienia prac, które w miesiącu wrześniu 1961 roku doprowadziły budynek do wykończenia. Budynek Szkoły Podstawowej Nr 1 przy ulicy Szkolnej w Łazach składał się wówczas z następujących sal:
13 sal wykładowych, z pracowni fizyko-chemicznej, biologicznej, prac ręcznych, sali gimnastycznej, auli, świetlicy, innych izb pomocniczych oraz części mieszkalnej dla kierownika szkoły. Posiadał centralne ogrzewanie. Główne wejście, tak jak i dzisiaj, znajdowało się od ulicy Szkolnej. Na plac rekreacyjny prowadziły dwa wyjścia z budynku szkolnego. Całkowity koszt budowy budynku z wyposażeniem w sprzęt i pomoce naukowe wyniósł 4.500.000 złotych.

W roku szkolnym 1961/62 w nowym budynku rozpoczęto naukę 946 uczniów uczących się w 24 oddziałach, a grono nauczycielskie liczyło 27 osób. Był to wyjątkowy rok szkolny, który na długie lata utkwił w pamięci uczniów i pedagogów naszej szkoły.

Kolejny rok szkolny 1962/63 jest już rokiem normalnej nauki, a wszyscy czują się w nowym budynku jakby tu uczyli się od lat. W styczniu 1963 roku w naszej szkole bardzo uroczyście obchodzono 100 rocznicę wybuchu Powstania Styczniowego. Oprócz okolicznościowej akademii odbywa się także uroczysta konferencja nauczycieli z byłego powiatu zawierciańskiego.

Nasza szkoła obejmuje dwa budynki: duży oraz mały połączone przewiązką. Do małego budynku bezpośrednio przylega Park Wodny Jura. Główne wejścia do szkoły znajdują się przy ulicy Kościuszki oraz Szkolnej. 

Dysponujemy łącznie 20 klasami, w których uczy się 368 uczniów- w 16 oddziałach. Uczniowie mają  do dyspozycji salę gimnastyczną, halę gimnastyczną, bezpośredni dostęp do basenu, bibliotekę z czytelnią i stanowiskami komputerowymi dla klas 4-8 w dużym budynku a dla klas 1-3 posiadamy pomieszczenie biblioteczne w budynku małym, świetlicę wraz ze stołówką, zewnętrzne boisko oraz plac zabaw. W naszych budynkach znajdują się także gabinety pedagoga, psychologa, logopedy oraz dwie sale rewalidacyjne. Na występy, apele, spotkania oraz prelekcje dysponujemy aulą.